• :
  • :
களத்தில்

அன்னை பார்வதியம்மா

அன்னை பார்வதியம்மா

 அன்னை பார்வதியம்மா

 
தமிழீழத் தேசியத் தலைவர் அவர்களின் தாயார் பார்வதியம்மா அவர்களின் 9ம் ஆண்டு நினைவு வணக்க நாள் இன்றாகும்.
 
2009ம் ஆண்டு வைகாசி மாதம் 16ம் நாள் வட்டுவாகல் பாலத்தை வேலுப்பிள்ளையும் பார்வதி அம்மாவும் கடந்தார்கள். மெனிக்பாம் முகாமில் கண்ணீரும் கம்பலையுமாக நின்ற எம் மக்களைப் பார்த்து, ‘பிரபாகரனின் தந்தை நான்’ என்று வெண்கலக் குரலில் வேலுப்பிள்ளை சொன்னார். ‘நான்தான் அவர் அன்னை’ என்று மெல்லிய குரலால் சொன்னார் பார்வதி.
பரபரத்த இராணுவம், அவர்கள் இருவரையும் பனாகொடைக்கே கொண்டுபோய் ஏழு மாதங்கள் வைத்திருந்தது. எப்படி எல்லாம் அன்னையும் தந்தையும் துன்பம் அனுபவித்தனர் என்பதை அவர்கள் இருவர் மட்டுமே அறிவார்கள்.
80 வயதான அன்னை பார்வதியம்மா உடல்நிலை சுகையீனமற்ற நேரத்திலும் சிங்களமும் – பாரதத்தின் ஆதிக்க அகங்காரத்தினாலும் சிகிச்சை உரிய முறையில் வழங்கப்படாமல் இழுபரிகளினால் பல சொல்லனா துயர்களுக்கு மத்தியில் 20.02.2011 அன்று இயற்கை எய்தினார்.
 
தமிழின விடுதலைப் போரட்டத்தை முன்னெடுத்த எமது தலைவரைப் பெற்றெடுத்து வளர்த்து அருளிய அன்னையை உலகெங்கும் வாழும் தமிழ்மக்கள் அனைவர் நெஞ்சமதில் என்றும் நிங்கா நினைவுகளாய் நிலைத்தவரே சீரம் தாழ்த்தி வணங்குகிறோம் என்றும் உம் நினைவினில்….
பார்வதி அம்மாள்!
 
பூத்த கொடி பூக்களின்றி வதங்கிப் போய்க் கிடக்கிறது!
 
பிறப்பிற்கு மட்டுமல்ல மானிடர்களின் இறப்பிற்கும் அர்த்தமுண்டு இருப்போம் என்று நினைப்பவன் கண்களைத் திறப்பதிலிருந்து கடைசி வரை யாரோ என்ற சுடலை ஞானத்தை அளிப்பது வரை
பொதுவாக எல்லா இறப்புக்களுமே விதம் விதமான பல போதனைகளை வழங்குகின்றன.
 
முதுமையையும், இறுதி ஊர்வலத்தையும் கண்டு விழித்த இள இந்து அரசகுமாரன் சித்தார்த்தனே புத்தனானான்.
 
முழு உலகையும் பிடித்த அலெக்ஸ்ஜாண்டரிற்கு ஆறடி நிலமே தேவை என்ற சுடலை ஞானத்தை உணரத்தியதும் இந்த மரணமே.
 
மெய்ஞஞான நாட்டமுள்ளவர்களாலேயே மனதார உணர இயலாத நீர்க் குமிழி வாழ்க்கையின் நிலையாமையை, எந்த ஒரு மூடனும் உணரும் வண்ணம், சடுதியாகச் சுட்டு பட்டென உணரத்துபவை மரணச் சடங்குகளே.
 
மிடுக்கான முடிசார் மன்னரையும் பிடி சாம்பலாக்கும் எவருடைய மரணத்திலும் பல படிப்பினைகள் இருக்கும். அதில் பல உண்மை நிலவரங்களும் துலங்கும்.
 
இந்த முதுமாதின் மறைவிலும் பல உண்மைகள் உறைந்து போயுள்ளன.
 
இந்தத் தாயின் “இந்த” நிலை, தமிழ்த்தாயின் இன்றைய நிலையை ஒத்ததாக இருக்கிறது
 
காரணம் இவள் வயிற்றில் பிறந்தவன் தமிழர்களை பிரதிபலித்தவன்.
 
தமிழர்களிற்காய்ப் போராடியவன் – உண்மையாக, உறுதியாக அதுவும் ……..இறுதிவரை.
 
எனவே தமிழினத்தின் உண்மையான நிலை இந்த அன்னையின் நிலையிற் தெரிகிறது.
 
தாயே ! என்றுமில்லாதவாறு உன் மைந்தனின் தேவையை இந்த உலகமே உணர்ந்திருக்கிறது
 
பிரபாகரனும் புலிகளுமிருப்பதாலத் தான் சிங்களவர் எதையும் கொடுக்க அஞ்சுகிறார்கள் இல்லாவிட்டால் எதையாவது கொடுப்பார்கள் என்று எண்ணியவர்கள் தங்கள் நம்பிக்கை தவறானது என்பதை உணர்ந்துள்ளனர்.
 
இந்த ஓலம் இயக்க விரோதிகளின் முகாகங்களிலிருந்து மட்டுமல்ல துரோகிகளினது கூடாரங்களிலிருந்தும் கேட்கிறது
 
இருந்தும் சிலர், இப்போதும் அரசியற் தீர்வு பற்றி பகற் கனவு காண்பது பற்றி கற்பனை செய்து கொண்டிருக்கின்றனர்.
 
13 பிளஸ் அப்பலோ 13 போல் திரும்பியாகிவிட்டது.
 
நாடியிற் கை வைக்க தாடி தடையாகவுள்ளது போலும்.
 
இந்தியாவே கொழும்பின் தமிழ் எதிர்ப்புக் கொழுப்பிற்கு முகங் கொடுக்க முடியாது திண்டாடுகிறது
 
புலிகளின் அழிப்பு ஆசியப் பிராந்திய இராணுவ சமநிலையை மட்டுமல்ல இந்தப் ப+மிக்கிரகத்தின் சமநிலைலையே சீரழித்து விட்டதால் இந்தியாவும் ஏன் அமெரிக்கா கூட அனுசரித்துப் போகின்றனவாம்
 
சர்வ தேச வான் பரப்பு அரசியற் காலநிலை வெகுவாக குழம்பிவிட்டது.
 
இராணுவ பொருளாதாரப் பருவ காலங்களும் முறை மாறிப் போகின்றன.
 
உலக ஒழுங்கே மேலும் மோசமடைந்து விட்டது.
 
ஒரு இன அழிப்பையே விசாரிக்க இயலாதுள்ள ஐ நாவும் , அமெரிக்காவும் …..ஐக்கிய இராச்சியமும் ……
 
ஓ! நாடு கேட்டவர்களையும் அவர்களது வீடுகளையும் கடற்கரைக்குள் முடக்கி அழித்த அரக்கனை அனுசரிக்கும் யுகமா?
 
ராஜீவ் காந்தி கொலை மயக்கத்தில் உறங்கிக் கிடந்த தமிழகமும் இன்று தனது வீட்டையும் சிங்கள இனவாத நெருப்பு பற்றி விட்டதை உணரத் தலைப்பட்டுள்ளது.
 
கிறிக்கற்றில் மட்டுமல்ல இராஜ தந்திரத்திலும் லங்கா இன்று சூதிலும் வாதிலும் வல்லதாகவே உள்ளது.
 
அந்தச் சம்பந்தர் காலத்தில் மட்டுமல்ல இந்தச் சம்பந்தர் காலம் வரை பயங்கரவாத அனல் வாதத்திலும் , ஜனநாயக புணல் வாதத்திலும் காவிகள் மேலோங்கியுள்ளனர்.
 
ஒரு அரசனின் மறைவு ஒரு ஆட்சியின் மறைவாக இருக்க முடியும்.
 
ஆனால் உன் மைந்தனின் வீழ்ச்சியோ முழுத் தமிழ் இனத்தையே மழுங்கடித்துவிட்டது.
 
ஈழத் தமிழினம் இன்று கருங்கல்லோடு கட்டப்பட்டு கடலில் தள்ளப்பட்டுள்ளது.
 
வன்னி நிழலரசின் அழிப்பு கன்னித் தமிழையே கேட்பாரற்ற அநாதை ஆக்கி விட்டது.
 
“பூத்த கொடி பூக்களின்றி வதங்கிப் போய்க் கிடக்கிறது” – காரணம்
 
மாங்கிளிக்கும் மரங் கொத்திக்கும் உள்ள சுதந்திரம் இன்று தமிழரிற் பலரிற்கில்லை. ………உன் பிள்ளைகள் அடங்கலாக.
 
“தமிழரின் தாகம் தமிழீழத் தாயகம்”