img/728x90.jpg
விடுதலைப் போராட்டம் என்பது அஞ்சலோட்டம் போன்றது - இலக்கை அடையும் வரை முடிவென்பதே கிடையாது.

விடுதலைப் போராட்டம் என்பது அஞ்சலோட்டம் போன்றது - இலக்கை அடையும் வரை முடிவென்பதே கிடையாது.

விடுதலைப் போராட்டம் என்பது அஞ்சலோட்டம் போன்றது. இலக்கை அடையும் வரை முடிவென்பதே கிடையாது. ஆள் மாறி/ வடிவங்கள் மாறி ஓட்டம் தொடர்ந்து கொண்டேயிருக்கும்.

தமிழ் அரசியல்வாதிகளின் வட்டுக்கோட்டை தீர்மானத்தினூடாக அவர்களிடமிருந்து ஓட்டம் போராளிகள் வசம் வந்தது.

அவர்களில் பலரும் சோர்ந்து விட புலிகள் மட்டும் தொடர்ந்து ஓடி தமிழீழ நடைமுறை அரசை நிறுவிவிட்டு 2009 இல் ஓட்டத்தின் வடிவத்தை மாற்றிவிட்டு மீளவும் அரசியல்வாதிகளிடம்/ இளைய தலைமுறையிடமும் பகிர்ந்து ஒப்படைத்தார்கள்.

இளைய தலைமுறை தடுமாறித் தயங்கிக் கொண்டிருக்க / அதையே தமக்கான முழு அங்கீகாரமாகக் கருதி தமிழ் அரசியல்வாதிகள் ஓடத் தொடங்கினார்கள்.

என்ன கொடுமை என்றால், முன்னோக்கி ஓட வேண்டியவர்கள் கிறுக்கு பிடித்தவர்கள் போல் பின்னோக்கி ஓடத் தொடங்கினார்கள்.

பின்னோக்கி ஓடியவர்கள் வட்டுக்கோட்டையோடு நின்றாலாவது பரவாயில்லை.

பிரிட்டிஷ்காரன்/ ஒல்லாந்தன் காலத்தில் போய் நிற்கிறார்கள்.

இந்த ஓட்டத்தின் நாயகன்/ பிதாமகன்தான் இராஜவரோதயம் சம்பந்தன்.

தமிழீழ வரலாற்றில் இப்படி ஒரு இழிவான அரசியல்வாதி முன்னெப்போதும் இருந்ததே இல்லை - இனி இருக்கப் போவதுமில்லை.

இது அஞ்சலோட்டம். முடியப் போவதில்லை.

ஆனால் ஒல்லாந்தர் காலத்திற்கு கொண்டு போய் சம்பந்தர் போட்ட தடியை எடுத்து வர வேண்டும்.

அடுத்து ஓடப் போகிற இளைய தலைமுறையின் முன்னுள்ள மிகப் பெரிய சவால் இதுதான்.

( சம்பந்தர் இறந்து விட்டார் என்று கடந்த வாரம் பரவிய ஒரு வதந்தியை அடுத்து எழுதிய அஞ்சலிக் குறிப்பின் முதல் பந்தி இது.
ஆனால் மனுசன் 72 'மணித்தியாலங்கள்' நின்ற நிலையில் முழங்கியதாகத் தற்போது செய்திகள் வருது.
அனேகமாக அஞ்சலோட்டத் தடியை மகாவம்ச காலத்தில் கொண்டு போய் வீசிவிட்டுத்தான் மனுசன் போய்ச் சேரப் போகிறது போல கிடக்கிறது.
தமிழர்கள் உடனடியாக ஒரு 'ரைம் மெசினை' கண்டு பிடிக்க வேண்டும். இவ்வளவு தூரம் போய் சம்பந்தர் வீசிய தடியை பின்பு எப்படி எடுப்பது?)

- பரணி கிருஸ்ணரஜனி -