• :
  • :
களத்தில்

காவிரி நீர்... உண்மையும் பொய்யும்!

காவிரி நீர்... உண்மையும் பொய்யும்!

 காவிரிப் பிரச்னை தலைதூக்கும் போதெல்லாம், அரசியல் ரீதியான சில சர்ச்சைகள் பாய்ந்தோடுவது வழக்கம். கர்நாடகாவில் தேர்தல் நடக்கிறது: அதனால்தான் மத்திய அரசு கர்நாடகாவிற்குச் சாதகமாக நடந்து கொள்கிறது. மத்தியில் பாஜக ஆட்சி செய்கிறது. அதனால்தான் அநீதி இழைக்கப்படுகிறது. காங்கிரஸாக இருந்தால் இதுபோல் நடக்காது. கருணாநிதியால்தான் காவிரி பிரச்னையில் தமிழ்நாட்டிற்குப் பின்னடைவு ஏற்பட்டது. ஜெயலலிதா முயற்சியினால் காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைக்க 2003-ம் ஆண்டு உச்ச நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது. இப்படியாக இன்னும் பல கருத்துகள் விவாதங்களாகவே நீடிக்கின்றன. இவை எந்தளவுக்கு உண்மை. ஆராய்ந்து விடை காண்பதற்காக ஜூனியர் விகடன் இதழில் (4.4.18) கேள்வி-பதில் வடிவில் வந்த கட்டுரையை, அதன் அவசியம் கருதி இங்கே மீண்டும் பிரசுரிக்கப்படுகிறது.

கர்நாடகாவில் தற்பொழுது சட்டமன்றத் தேர்தல் நடைபெறுகிறது. இதனால்தான் காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைக்க, மத்திய பாஜக அரசு தயங்குகிறதா? 
 
தமிழ்நாட்டிற்கு உரிய காவிரி நீரைப் பெற்றுத்தரத் திராணி இல்லாத அதிமுக, திமுக உள்ளிட்ட கட்சிகள் திட்டமிட்டே கிளப்பிவிடும் பொய் இது. தங்களின் பலகீனத்தையும் கையாளாகத்தனத்தையும் மறைப்பதற்காகவே இப்படிக் கிளப்பிவிடுகிறார்கள். கர்நாடகாவில் தற்பொழுது தேர்தல் இல்லாத காலமாக இருந்தாலும் பாஜக இப்படிதான் நடந்துகொள்ளும். 2014-ம் ஆண்டு இந்திய பிரதமராக மோடி பதவியேற்றார். மேலாண்மை வாரியம் அமைக்க முடியாது எனக் கடந்த மூன்று ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக மத்திய அரசு மறுத்துவருகிறது. கடந்த 40 ஆண்டுகளாகக் காவிரியில் தமிழகத்துக்கு அநீதி இழைக்கப்பட்டு வருகிறது. 5 ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறைதான் தேர்தல் வருகிறது. ஆனால், பெரும்பாலான ஆண்டுகள் தண்ணீர்ப் பற்றாக்குறையால் தமிழ்நாட்டு விவசாயிகள் தவிக்கிறார்கள். விவசாயிகள் உயிரை மாய்த்துக்கொள்ளும் அளவிற்கு வறட்சி தாண்டவமாடிய காலங்களிலும்கூட, மத்திய அரசு கர்நாடகாவிற்குச் சாதகமாகத்தான் நடந்து கொண்டுள்ளது. அதுபோன்ற ஆண்டுகளில் கர்நாடகாவில் பெரும்பாலும் தேர்தல் தருணம் இல்லை. 
 
மத்திய அரசில் காங்கிரஸ் ஆட்சி செய்தால் ஓரளவுக்கு நியாயமாகவும் நாகரிகமாகவும் நடந்துகொள்ளும். நீதிமன்ற உத்தரவுகளையும் சட்டத்தையும் மதித்து நடந்துகொள்ளும். எல்லா விஷயங்களிலும் சர்வாதிகாரமாக நடந்துகொள்ளும் நரேந்திரமோடி பிரதமராக இருப்பதால்தான், காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைக்க மறுக்கிறார்களா? 
 
காந்திய வழியில் வந்ததாகச் சொல்லிக்கொள்ளும் காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைவர்கள் காவிரிப் பிரச்னையில் எப்பொழுதுமே நேர்மையாக நடந்து கொண்டதில்லை. இந்திரா காந்தி முதல் மன்மோகன் சிங் வரை காங்கிரஸ் பிரதமர்கள் அனைவருமே, தமிழ்நாட்டுக்குக் காவிரி விஷயத்தில் துரோகம் இழைத்துள்ளார்கள். தமிழ்நாட்டிற்கு 205 டி.எம்.சி தண்ணீர் தரவேண்டும் என 1991-ம் ஆண்டுக் காவிரி நடுவர்மன்ற இடைக்காலத் தீர்ப்பில் உத்தரவிடப்பட்டது. 1991 முதல் 1996 வரை காங்கிரஸ்தான் மத்தியில் ஆட்சி செய்தது. பிரதமராக இருந்த நரசிம்ம ராவ் தமிழ்நாட்டுக்கு 205 டி.எம்.சி தண்ணீரைப் பெற்றுத்தர எந்த முயற்சியும் எடுக்கவில்லை. 
 
2004 முதல் 2014-ம் ஆண்டு வரை மன்மோகன் சிங் தலைமையிலான காங்கிரஸ் அரசுதான் மத்தியில் ஆட்சி செய்தது. அப்பொழுதும் கர்நாடகாவுக்குச் சாதகமாகவே மத்திய அரசு நடந்து கொண்டது. 
 
2007-ம் ஆண்டுக் காவிரி நடுவர் மன்றம் வழங்கிய இறுதித்தீர்ப்பில் காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைக்க மத்திய அரசுக்கு உத்தரவிடப்பட்டது. அத்தீர்ப்பை அரசிதழிலில் வெளியிட்டு உடனடியாகக் காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைத்திருக்க வேண்டும். ஆனால், மன்மோகன் சிங் தலைமையிலான காங்கிரஸ் அரசு, காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைக்க எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை. 
 
முன்னாள் முதல்வர் ஜெயலலிதா நடத்திய சட்டப்போராட்டத்தின் காரணமாகவே 2013-ம் ஆண்டுக் காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைக்க உச்ச நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டதாகச் சொல்லப்படுவது எந்தளவிற்கு உண்மை?
 
இதில் கொஞ்சம்கூட உண்மையில்லை. காவிரி மேலாண்மை அமைக்க உத்தரவிடக்கோரி, தமிழக முதல்வராக இருந்த ஜெயலலிதா எந்த ஒரு வழக்கையும் தொடுக்கவில்லை. 2007-ம் ஆண்டுக் காவிரி நடுவர் மன்றம் வழங்கிய தீர்ப்பில், தங்கள் மாநிலத்திற்கு உரியத் தண்ணீரின் அளவு குறைவாக இருப்பதாகவும், அதனை மறுவரையறை செய்ய வேண்டும் எனத் தமிழ்நாடு, கர்நாடகம், கேரளா, புதுச்சேரி ஆகிய நான்கு மாநிலங்களுமே உச்ச நீதிமன்றத்தில் மேல்முறையீடு செய்திருந்தன. அந்த வழக்கு தொடர்ந்து நடைபெற்று வந்த நிலையில் 2013-ம் ஆண்டு உச்ச நீதிமன்றம் தாமாகவே முன்வந்து, காவிரி நடுவர் மன்ற இறுதித் தீர்ப்பை உடனடியாக அரசிதழில் வெளியிட வேண்டும் எனவும் காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைக்க வேண்டும் எனவும் மத்திய அரசுக்கு உத்தரவிட்டது. ஜெயலலிதா முதல்வராக இருந்தபோது அந்த உத்தரவு வெளியானதால், காவிரித்தாய், பொன்னியின் செல்வி போன்ற பட்டங்கள் அவருக்குச் சூட்டப்பட்டது. அந்த உத்தரவுக்குப் பிறகு தொடர்ந்து மூன்று ஆண்டுகள் ஜெயலலிதாதான் தமிழக முதல்வராக இருந்தார். ஆனாலும் காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமையவில்லை. 
 
 காவிரி உரிமையில் கருணாநிதி துரோகம் இழைத்துவிட்டார் என்றும் அவரால்தான் தமிழ்நாட்டுக்கு இந்தளவுக்குப் பின்னடைவு என்றும் சொல்லப்படுகிறதே... அப்படி என்னதான் நடந்தது? 
 
இது ஒருவிதமான சுவாரஸ்யமான துரோக அரசியல் வரலாறு. 1960-களின் இறுதியில் கர்நாடகம் காவிரி ஆற்றில் ஹேமாவதி, ஹேரங்கி, கபினி ஆகிய அணைகளைக் கட்டத் தொடங்கியது. 1967-ல் தமிழகப் பொதுப்பணித்துறை அமைச்சராகக் கருணாநிதி, கர்நாடகா சென்று பேச்சுவார்த்தை நடத்தினார். ஆனாலும் கர்நாடகம் செவி சாய்க்கவில்லை. காவிரி ஒப்பந்தத்தை மீறி, சட்டவிரோதமாகக் கர்நாடகா அணைகள் கட்டுவதாகவும், தமிழ்நாட்டின் ஒப்புதல் இல்லாமல் கட்டப்படும் அணைகளுக்குத் தடை விதிக்க வேண்டும் எனவும் விவசாயிகளின் சார்பில் ஜி.கே.மூப்பனார், மன்னை நாராயணசாமி, முரசொலி மாறன் உள்ளிட்டோர், 1970-ம் ஆண்டு உச்ச நீதிமன்றத்தில் வழக்குப் போட்டார்கள். அந்த வழக்கில் தமிழக அரசும் தன்னை இணைத்துக்கொண்டது. 
 
காங்கிரஸ் கட்சி இந்திரா காந்தித் தலைமையிலும், கர்நாடகாவைச் சேர்ந்த நிஜலிங்கப்பா தலைமையிலும் இரண்டு அணிகளாகப் பிளவுப்பட்டது. இந்திரா காந்தி அணியைச் சேர்ந்த தேவராஜ் அர்ஸ், கர்நாடகாவில் முக்கியத் தலைவராக இருந்தார். 1972-ம் ஆண்டுக் கர்நாடகாவில் தேர்தல் வந்தது. தேவராஜ் அர்ஸ் தலைமையில் இந்திரா காந்தி அணி தேர்தலைச் சந்தித்தது. கன்னடர்களிடம் செல்வாக்கு பெறுவதற்காக, காவிரி வழக்கினைத் தமிழ்நாடு அரசு வாபஸ் வாங்க வேண்டும் என ஆசைப்பட்டார் இந்திராகாந்தி. அவருடன் கூட்டணியில் இருந்த கருணாநிதியை இதற்குச் சம்மதிக்க வைத்தார். ‘இப்பொழுது வழக்கை வாபஸ் வாங்குங்கள். காவிரி பிரச்னையை நான் தீர்த்து வைக்கிறேன்’ என இந்திராகாந்தி கொடுத்த வாக்குறுதியை நம்பி கருணாநிதி ஏமாந்து போனார். இன்றுவரை துரோக பட்டத்தைச் சுமந்து கொண்டிருக்கிறார். 
 
காங்கிரஸ், பிஜேபி எந்தக் கட்சி மத்தியில் ஆட்சி செய்தாலும் கர்நாடகாவுக்குச் சாதகமாகவே நடந்து கொள்கிறது. ஆனால், தமிழ்நாட்டிற்குத் தொடர்ந்து துரோகம் இழைக்கிறது ஏன்? 
 
தமிழ்நாட்டை மாறி மாறி ஆட்சி செய்யும் திமுக, அதிமுக இரண்டு கட்சிகளுமே லட்சக்கணக்கான தொண்டர்களைக் கொண்ட பெரிய கட்சிகள். ஆனால், இதன் தலைவர்களான கருணாநிதி, ஜெயலலிதா இருவருமே துணிச்சலற்றவர்கள். மத்திய அரசுக்கு நெருக்கடி கொடுக்கும் வகையிலான போராட்டங்களை முன்னெடுப்பதில்லை. உண்மையான அக்கறையுடன் ஆக்கபூர்வமாகச் செயல்படுவதும் இல்லை. தமிழ்நாட்டு மக்களும் ஒன்றுபட்டுப் போராடுவதில்லை. அரசியல் கட்சிகளால் பிளவுபட்டுக் கிடக்கின்றன. 
 
கர்நாடகாவில் அப்படியல்ல. அங்குள்ள அரசியல் தலைவர்கள், காங்கிரஸ், பிஜேபி போன்ற தேசிய கட்சிகளில் இருந்தாலும்கூட, இன உணர்வுடன் ஒன்றுபட்டுப் போராடுகிறார்கள். காங்கிரஸ் மற்றும் பிஜேபி இரண்டுமே அங்கு ஆட்சிக்கு வரும் கட்சிகள் என்பதால், எப்போதுமே காவிரி விஷயத்தில் அந்த மாநிலத்துக்குச் சாதகமாகவே நடந்துகொள்கின்றன. அங்குள்ள விவசாயச் சங்கங்களும் கடுமையான நெருக்கடிகள் கொடுக்கின்றன. கன்னட இன அமைப்புகள் காவிரி தொடர்பாக எந்தப் போராட்டம் நடத்தினாலும், அங்குள்ள காங்கிரஸ், பாஜ.க தலைவர்கள் ஆதரவு தெரிவிக்கிறார்கள். இல்லையென்றால், கன்னட மக்கள் தங்களைப் புறக்கணிப்பார்கள் என்ற அச்சம் அவர்களிடம் நிலவுகிறது. ஆனால், தமிழ்நாட்டில் அதுபோல் இல்லை. கன்னடர்களின் ஒன்றுபட்ட போர்குணத்தைக் கண்டு மத்திய அரசு எப்பொழுதுமே அஞ்சுகிறது. அவர்கள் இனவெறியுடன் போராட்டங்களில் ஈடுபடுகிறார்கள். ஆனால், தமிழ்நாட்டு மக்கள் காவிரிப் பிரச்னையை விவசாயிகளின் பிரச்னைகளாக மட்டுமே பார்க்கிறார்கள். ஒட்டுமொத்த தமிழ்நாட்டு மக்களும் ஒன்றுபட்டு அறவழியில் போராடினால் மட்டுமே, காவிரி உரிமையை மீட்க முடியும் என்பது நிதர்சனம். 
 
காவிரி மேலாண்மை வாரியம் உடனடியாக அமைக்க, தமிழ்நாட்டின் இருபெரும் கட்சிகளான திமுக, அதிமுக என்ன செய்ய வேண்டும்? 
 
அனைத்துக் கட்சிகளைச் சேர்ந்த தமிழ்நாடு மற்றும் புதுச்சேரி மக்களவை தொகுதி உறுப்பினர்கள் மற்றும் மாநிலங்களவை உறுப்பினர்கள் அனைவரும் ஒட்டுமொத்தமாகப் பதவிகளை ராஜினாமா செய்தால்தான், மத்திய அரசு உடனடியாகப் பணிந்து வரும். இதற்கும் இறங்கி வராவிட்டால் தமிழ்நாட்டின் சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் அனைவரும் ராஜினாமா செய்யவேண்டும் இந்த அதிரடியான நடவடிக்கைகள் மத்திய அரசுக்கு அரசியல் அழுத்தத்தையும் நெருக்கடிகளையும் ஏற்படுத்தும். 
 
 நமது எம்.பி.-க்கள், எம்.எல்.ஏ-க்கள் ஒட்டுமொத்தமாக ராஜினாமா செய்வது சாத்தியமா? 
 
வேறு வழியே இல்லை. தமிழ்நாட்டு மக்கள் வாழ்வா சாவா என்ற இக்கட்டான நிலைக்குத் தற்போது தள்ளப்பட்டுள்ளார்கள். காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைக்காமல் இந்த ஆண்டும் காவிரியாற்றுத் தண்ணீர் வராவிட்டால், தமிழ்நாடு மிகவும் மோசமான ஆபத்துகளைச் சந்திக்கும். இந்தப் பாதிப்புகளைவிடவும் எம்.பி, எம்.எல்.ஏ-க்களின் பதவிகள் பெரிதல்ல. ஒட்டுமொத்த தமிழ்நாட்டு மக்களும் ஒன்றுபட்டு எழுச்சியுடன் போராடினால், கண்டிப்பாக அவர்கள் தங்களின் பதவிகளை ராஜினாமா செய்வார்கள்.